اقنع

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ] (ع ص) شتری که در سر آن بلندی و در کرانهء گردن وی پستی باشد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر