اقیان

«لغت نامه دهخدا»

[اَقْ] (ع اِ) جِ قَین. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). جِ قین، بمعنی آهنگر. (آنندراج). رجوع به قین شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر