«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع اِ) مفرد اکائد. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). دوالی که بدان قربوس زین را با پهلوی زین بندند. ج، اکائد. (منتهی الارب) (آنندراج). دوال پالان بند. (یادداشت مؤلف). و رجوع به اکائد شود. || رسن که وقت دوشیدن بر ماده گاو بندند. (یادداشت مؤلف).