اکتب

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تَ] (ع ن تف) نویسنده تر. خوش خط تر. (یادداشت مؤلف) : قال [ عثمان ] من اکتب الناس؟ قالوا کاتب رسول الله زیدبن ثابت. (کتاب المصاحف ابوبکر سجستانی). و مارأیت خادماً اعقل منه و لا اکتب یداً. (معجم الادباء یاقوت ج 2 ص39). ماقال (اما بعد) احد علی وجه الارض اکتب من جدک و کان ابوک اکتب منه و انت اکتب من ابیک. (معجم الادباء یاقوت ج 2 ص80). ورد ابوطالب الجراص الکاتب و لم یکن فی عصره اکتب ولا افضل منه. (الفخری ص34).