اکتظاظ

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ] (ع مص) رنجور گردیدن از امتلای طعام. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || پر شدن شکم. (منتهی الارب) (از آنندراج) (ناظم الاطباء). پر شدن شکم از طعام به حدی که شخص توانایی نفس کشیدن نداشته باشد. (از اقرب الموارد). || پر شدن وادی از سیل. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (مؤید الفضلاء). || پر شدن جامع (مسجد بزرگ) از مردم. (از اقرب الموارد).