«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص)(1) پرخشم گردیدن. || تفته شدن و بی آرام شدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || نیک ستودن خود را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). مبالغه کردن در وصف خود بدون داشتن عمل. (از اقرب الموارد). (1) - از مادهء «کتی».