«لغت نامه دهخدا»
[اَ ثَ مِ نِ صَ] (اِخ)ذوالحکم بن رباح. یکی از حکام پانزده گانهء عرب به جاهلیت. (یادداشت مؤلف). از حکام عرب است. (منتهی الارب). حکیم و دانای معروف عرب در جاهلیت. عمر دراز یافت و در عهد پیغمبر برای قبول اسلام، با جماعتی از قوم خویش آهنگ مدینه کرد. اما در بین راه وفات یافت (9 ه . ق.) و پیغمبر را درک نکرد. سخنان حکمت آمیز بدو نسبت داده اند. احوال و اخبار او با افسانه ها آمیخته است. (از اعلام زرکلی). ورجوع به البیان والتبیین ج1 ص18 و 283 و ج2 ص54 و 80 و ج3 ص160 والاصابه ج1 ص113 و اسدالغابه و جمهره الانساب و بلوغ الارب شود.