«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) به عطای کسی رسیدن. گویند: اکدشت منه عطاءً. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || به گوشه ای از خیر رسیدن. (از اقرب الموارد).