«لغت نامه دهخدا»
[اَ رَ] (اِ) کرفس. (ناظم الاطباء) (تحفهء حکیم مؤمن) (ذخیرهء خوارزمشاهی). کرفس، و گویند خوردن آن شهوت را زیاد کند خواه مرد باشد خواه زن. (از هفت قلزم) (از برهان) (آنندراج). رجوع به کرفس شود.