«لغت نامه دهخدا»
[اُ کَ لَ] (ع ص) اکله. بسیارخورنده. مذکر و مؤنث در وی یکسان است. گویند: رجل اکله و امرأه اکله. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب) (از متن اللغه).