«لغت نامه دهخدا»
[اَکْ کَ] (ع مص) پیش آمدن بر کسی به خشم. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || انبوهی کردن. ازدحام. (منتهی الارب). || آرمیدن باد. (از منتهی الارب) (آنندراج). || رو کردن کسی را. || تنگی کردن بر کسی. (منتهی الارب). || تنگ شدن سینه بر کسی. (منتهی الارب).