اکیات

«لغت نامه دهخدا»

[اَکْ] (ع ص، اِ) جِ کَیِّت. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). رجوع به کیت شود. || اکیاس. جِ کَیِّس نه کِیس. و تاء بدل از سین است. (از اقرب الموارد). || جِ کات. (ناظم الاطباء). رجوع به کات شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر