الاخون ولاخون

«لغت نامه دهخدا»

[اَ وَ] (ص مرکب)بی خانمان. بی سروسامان.
-الاخون ولاخون شدن؛ بی سروسامان شدن. بی خانمان شدن. رجوع به الاخون والاخون شود.