«لغت نامه دهخدا»
[اَلْ لا کُ لَ] (اِ مرکب) زُحلوقَه چوبی است دراز که کودکان آن را بر جای بلندی از زمین نهند و یکی بر یکسر و دیگری بر سر دیگر آن نشیند و هر زمان یک سر آن به بالا برند و سر دیگر را پائین آرند.