الچنک

«لغت نامه دهخدا»

[اَ چَ] (ترکی، اِ) پرورندهء فرمانبرداران خود. (از فرهنگ ناظم الاطباء). رجوع به الجنک خان شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر