الستر

«لغت نامه دهخدا»

[اُ تِ] (اِخ)(1) شمالی ترین ایالت از ایالات ایرلند قدیم، از سال 1920 م. قسمت شرقی آن با مساحت 13564 هزار گز مربع و با سکنهء 1370000 تن ایرلند شمالی را تشکیل داد، پایتخت آن بلفاست و با انگلستان متحد است. اما سه ناحیهء غربی و جنوبی آن که عبارت بودند از دُنه گال(2)، کاوان(3) و موناگان(4) به جمهوری ایرلند پیوستند. مساحت آن 8012 هزار گز مربع و سکنهء آن 253000 تن است.
(1) - Ulster.
(2) - Donegal.
(3) - Cavan.
(4) - Monaghan.