الغده

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَ دَ / دِ] (ن مف) آمیخته. (فرهنگ جهانگیری). مخلوط و آمیخته. (برهان قاطع) (فرهنگ شعوری ورق 128 ب). آلغده. رجوع به آلغده شود. || (اِ) خشم و قهر و خصومت. (ناظم الاطباء). رجوع به آلغده شود.