الکوئین

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِخ)(1) دانشمند انگلیسی در قرن هشتم میلادی. در 735 م. در شهر یورکشایر بدنیا آمد و در تور (فرانسه)804 درگذشت. به زبانهای لاتین و عبرانی و همچنین به همهء دانشهای عصر خود آشنا بود. با اینکه راهبی عادی بود شارلمانی از دانش او آگاه شد و وی را نزد خود دعوت کرد و ادارهء آموزشگاه مخصوص خود و همچنین مجلس معارف و کتابخانه را بدو سپرد. الکوئین در شهرهای پاریس، تور، اکس لاشاپل و جز آن آموزشگاههایی متعدد را اداره میکرد. وی کتابهایی نیز تألیف کرده است که پس از مرگش به چاپ رسیده است.
(1) - Alcuin.