الله و بس

«لغت نامه دهخدا»

[اَلْ لا هُ بَ] (اِ مرکب) خدا و بس. تنها خدا کافی است :
چو الله و بس دید بر نقش زر
بشورید و برکند خلعت ز بر...
به آخر ز تمکین الله و بس
نه مال اندر آمد به چشمم نه کس.
سعدی (بوستان).