الماس سوده

«لغت نامه دهخدا»

[اَ سِ دَ / دِ] (ترکیب وصفی) سودهء الماس. خردهء الماس. || کنایه از برف ریزه های یخ بسته بود. (انجمن آرا ذیل خاتمه) :
الماس سوده بیخته، برطرف صحرا ریخته
تا هر که زو بگریخته، مجروح از آنش پاستی.
هدایت (صاحب انجمن آرا: خاتمه).