الماک

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ترکی، مص) رشیدی گوید: الماک، قی باشد و این لغت در نسخهء سروری از شرفنامه نقل شده، و در «فرهنگ» اکماک بکاف آمده است. (از فرهنگ رشیدی). امروزه در تداول مردم تبریز اکماق یا اوماق(1)گویند بمعنی دل آشوبی و تهوع، و بیشک مصدر ترکی است که با «ماک» یا «مک» و یا ماق ختم میشود.
(1) - Owmaq.