«لغت نامه دهخدا»
[اَ مَءْ رُ مَ] (ع جملهء اسمیه) یعنی مأمور معذور است، آنگاه گویند که کاری را به امر دیگری بجا آورده باشند و مورد اعتراض قرار گیرند. و رجوع به مأمور شود.