«لغت نامه دهخدا»
[اَ مُءْ مِ نو نَ حَ لَ وی یو] (ع جملهء اسمیه) یعنی مؤمنان شیرینی دوست اند. هنگام خوردن شیرینی گویند. و رجوع به مؤمن شود.