النجوخ

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَ] (اِ) چوب عود. (فرهنگ شعوری ج 1 ورق 101 ب). ظاهراً مصحف النجوج است. رجوع به النجوج و النجج و النجوغ شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر