النهایه

«لغت نامه دهخدا»

[اَنْ نِ یَ](1) (ع اِ) نهایت. پایان. رجوع به نهایت شود. || منتها. منتهای مراتب.
(1) - در تداول فارسی زبانان، اغلب بفتح نون آید.