«لغت نامه دهخدا»
[اُ هَ] (ع مص) پرستش و معبودیت. (منتهی الارب). معبود بودن. خدا بودن. خدایی. اُلاهَه و اِلهیَّه و الوهه و الوهیه و اُلهانیَّه بیک معنی است. (از اقرب الموارد). رجوع به الوهیت و الوهیه شود.