الهام دادن

«لغت نامه دهخدا»

[اِ دَ] (مص مرکب) در دل افکندن. الهام بخشیدن: ایزاع؛ الهام دادن. (منتهی الارب) :
گفت ای یاران حقم الهام داد
مر ضعیفی را قوی رأیی فتاد.مولوی.
در دل تخته چو حق الهام داد
کاین چنین صورت بساز از بهر داد.مولوی.
و رجوع به الهام شود.