«لغت نامه دهخدا»
[ ] (اِخ) (کسی که خداوند او را ثابت قدم میدارد یا سرافراز میکند) نام رئیس خانوادهء حزقیا که با دیگران برای همعهد شدن با پادشاه آشور بیرون آمد. (از قاموس کتاب مقدس).