الیم

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع ص) دردگین. (منتهی الارب). الم ناک. دردناک. دردآور. موجِع. مانند سمیع بمعنی مُسمِع. (از اقرب الموارد).
- عذاب الیم؛ عذابی که دردرسانی آن بغایت رسیده باشد، بطریق مبالغه است. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).