«لغت نامه دهخدا»
[اَ زِ] (ع ص، اِ) جِ مَزیر. مردان خوش طبع و زیرک و سخت دل و ناقد امور. (از منتهی الارب) (از آنندراج) (از اقرب الموارد). و رجوع به مزیر شود. || جِ امزر. برتران و گزیدگان. (از اقرب الموارد).