«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع ق، اِ) پیش. (منتهی الارب). ضد وراء. (از متن اللغه). فراپیش. (فرهنگ فارسی معین). در مقام تحذیر گفته میشود امامک و آن اسم فعل بمعنی تقدم است. (از متن اللغه). و رجوع به امامک شود.