امام گشتن

«لغت نامه دهخدا»

[اِ گَ تَ] (مص مرکب) امام شدن. پیشوا گشتن :
دو مخالف امام گشتستند
چون سپید و سیاه و خزّ و پلاس.
ناصرخسرو.
رجوع به امام شود.