«لغت نامه دهخدا»
[اَ طَ لَ دَ] (مص مرکب)امان خواستن. (فرهنگ فارسی معین) :جباران کامکار در حریم روزگار او امان طلبیدند. (کلیله و دمنه). رجوع به امان و امان جستن شود.