ام البنین

«لغت نامه دهخدا»

[اُمْ مُلْ بَ] (اِخ) فاطمه دختر خرام بن خالدبن ربیعه بن کُلاب. از زنان علی بن ابی طالب (ع) بود. وی اول زنی است که بعد از درگذشت فاطمه (ع) به ازدواج علی (ع) درآمد و چهار پسر از وی بوجود آمد: 1- عباس مکنی به ابوالفضل. 2- عثمان. 3- جعفر. 4- عبدالله. هر چهار پسر در روز عاشورا در کربلا کشته شدند. رجوع به ریحانه الادب، ج6 ص211 و خیرات حسان ج1 ص38 و قاموس الاعلام ترکی ج2 ص1033 شود.