«لغت نامه دهخدا»
[اُمْ مُلْ خَ] (اِخ) بنت حریش بن سراقه یا رقیه. از تابعین زنان کوفه و بسخنوری و فصاحت و هوش معروف و از طرفداران علی بن ابی طالب (ع) بود و در جنگ صفین لشکر علی را بضد معاویه تهییج و ترغیب میکرده است. رجوع به ریحانه الادب، ج6 ص219 و خیران حسان ج1 ص45 شود.