ام الصبیان

«لغت نامه دهخدا»

[اُمْ مُصْ صِ] (ع اِ مرکب)(1)کح بچگان، و گویند بادی است که عارض کودکان شود و موجب غشی گردد و آن نزد اطباء صرع صفراوی است. (منتهی الارب) (از لسان العرب). اختلاج و تشنجی که عارض کودکان شود. (ناظم الاطباء). صرع اطفال. (ناظم الاطباء) (ازآنندراج). اکلامپسی. (ناظم الاطباء) :
زنهار بتزویج نگردی شادان
باشد عزبی مایهء راحت بجهان
زن صاحب فرزند چو شد علت تست
دشوار بود علاج ام الصبیان.
رازی (از آنندراج).
|| نام مادر دیوی که اطفال را آسیب رساند. (آنندراج).
(1) - epilepsie des enfants convulsions du jeune age.