ام الغلیظ

«لغت نامه دهخدا»

[اُمْ مُلْ غَ] (ع اِ مرکب)(1) در اصطلاح تشریحی آن پرده از دماغ را گویند که بسطح اندرونی استخوان های کله گسترده و چسبیده است و از همه طرف ام الرقیق را احاطه کرده. (ناظم الاطباء). و رجوع به اُمّ شود.
(1) - Dure-mere.