ام الندی

«لغت نامه دهخدا»

[اُمْ مُنْ نَ دا] (اِخ) حَبابَه والبیهء اسدیه ملقب به صاحبه الحصاه(1) دختر جعفر. از زنان قرن اول و دوم هجری است. عمر طولانی یافته و بعضی از امامان را ملاقات کرده است. رجوع به ریحانه الادب ج6 ص255 شود.
(1) - دو زن دیگر نیز به این لقب ملقب بوده اند رجوع به ریحانه الادب شود.