«لغت نامه دهخدا»
[اُ م مِ اَ مَ] (اِخ) (برکه) دختر ثعلبه بن عمر بن حصن بن مالک. دایهء حضرت رسول اکرم و در شمار زنان صحابه و در اصل کنیزکی حبشی و مملوک عبدالله بن عبدالمطلب و یا آمنه بنت وهب بود و به ارث به محمد (ص) رسید. پیغمبر اسلام را بدو محبتی وافر بوده و میفرموده است ام ایمن امی بعد امی، تا اینکه پس از ازدواج با خدیجه او را آزاد کرد و عبیدبن حارث خزرجی او را بزنی گرفت و پسری از او بنام ایمن آورد. پس از وفات عبید با زیدبن حارثه از موالی خدیجه ازدواج کرد و از او اسامه را آورد. ام ایمن احادیثی از پیغمبر نقل کرده است. وفات وی پنج ماه پس از رحلت پیغمبر (ص) بود. رجوع به ریحانه الادب ج6 ص209 و خیرات حسان ج1 ص36 و قاموس الاعلام ترکی ج2 ص1033 و لغات تاریخیه و جغرافیهء ترکی ج1 ص253 شود.