امتخار

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ] (ع مص) برگزیدن از هر چیزی نیکوی آن را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). برگزیدن چیزی را. (از اقرب الموارد) (از متن اللغه). || برآوردن مغز از استخوان. (منتهی الارب) (از قطر المحیط) (از متن اللغه) (ناظم الاطباء) (آنندراج). || برابر باد ایستادن اسب و شتر تا راحت گیرد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). برابر باد گرفتن اسب بینی را از برای راحتی تنفس. (از قطر المحیط) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد).