امتشاع

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ] (ع مص) همهء شیر پستان را دوشیدن. || ربودن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || شمشیر بزودی از نیام برکشیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). بسرعت شمشیر کشیدن. (از اقرب الموارد). || گرفتن چیزی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). گرفتن چیزی از دست کسی. (از اقرب الموارد). || ازالهء پلیدی از نفس. (از اقرب الموارد).