امتین

«لغت نامه دهخدا»

[اِ مِ] (فرانسوی، اِ)(1) ماده ای است بشکل فلسهای قهوه ای رنگ که آنرا از ریشهء اپیکا بدست آرند. طعمش تلخ است و در آب گرم زود حل میشود و در 50 درجه حرارت ذوب میگردد. قی آور است و بر ضد اسهال بکار میرود. (از فرهنگ فارسی معین) (گیاه شناسی حسین گل گلاب ص257).
(1) - emetine.