«لغت نامه دهخدا»
[اُمْ مِ حَ] (اِخ) (جویریه) دختر قارظ بن خالد زن عبیداللهبن عباس بن عبدالمطلب. از زنان فصیح عرب و دارای جمال و حسن ادب و شهامت بوده و شعر نیک می سروده است. رجوع به در منثور ص55 و شاعرات عرب ص178 و ریحانه الادب ج6 ص217 و الاصابه فی تمییز الصحابه ج8 ص227 شود.