امخاط

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع اِ)(1) جِ مَخِط. مهتران جوانمرد. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).
(1) - در ناظم الاطباء بغلط به کسر اول ضبط شده است.