«لغت نامه دهخدا»
[اَ مِدْ دَ] (ع اِ) تار و رشتهء تافته. || مساک کرانهء جامه چون ببافتن گیرند. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
