امراط

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع اِ) جِ مُرُط و گویند مرط جِ مِراط و امراط جج. (از اقرب الموارد). جِ مُرُط. (از منتهی الارب). تیرهای بی پر. (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب). رجوع به مرط شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر