امرخ

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رَ] (ع ص) ثور امرخ؛ گاو نر که بر آن خجکهای سپید و سرخ باشد. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء)(1). گاو نری که دارای نقطه های سفید و سیاه باشد. (از اقرب الموارد).
(1) - در ناظم الاطباء بغلط امرح با حای حطی آمده است.