امرؤالقیس

«لغت نامه دهخدا»

[اِ رَ ءُلْ قَ](1) (اِخ) (ثانی) پسر عمروبن امرؤالقیس اول. از پادشاهان بنی لخم یا لخمیهء قحطان. ستمکاره بود و در حدود 382 م. به سلطنت رسید. (از اعلام زرکلی، چ2 ج1 ص353).
(1) - تلفظ صحیح کلمه در عربی بضم همزه و راء است ولی در تداول فارسی زبانان بصورت بالاست.