امره

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رَ هْ] (ع ص)(1) شراب امره؛ شراب ناب و خالص. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || رجل امره؛ مرد تباه چشم از نکشیدن سرمه. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب).
(1) - از (مره).