امشاسفند

«لغت نامه دهخدا»

[اَ فَ] (اِ) امشاسپند :
چو امشاسفند است نیکو نهاد
همه خصلتش آمده پاک زاد.
(از فرهنگ شاهنامه).
و رجوع به امشاسپند شود.